این مقاله تقدیم به او

اصولا عرصه روزنامه نگاری کاری است بس دشوار اصولا دوستان هم گفتند وارد عرصه نشو که گوش شنوا کو

می گفتند بنویس بده سایتی ،جایی خوب اینم اثر کار مستقل است دیگر ،در این مدت واقعا وقت نداشتم و کودتا ما را با خودش برد .....

از این به بعد سعی دارم منسجم تر باشم که در همه کاری ،فعلا که ممنوع الورودم این را قعلا داشته باشید تا بعد.

و تقویم تاریخ ورق خورد تا سالی دگر را اغاز کند در پرتو نور ربانی در سرزمینی پر ستاره با زمینی تاریک .

نوروز هویت ملی ایرانیان و استانه تحولی شگرف است تا تاریخی بسازد پر دغدغه در سایه عنایت خداوند متعال ارزوی بهترینها را برای تمام ایرانیان دارم.

سال جدید برای من با شوک عظیم بازداشت بخش گسترده ای از اعضای شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت اغاز گردید .در حالی که عباس هنوز در بند است و من بی خبر از انچه روی داده است بر او .

در دو روزی که دوستانم نبودند کار سازماندهی مجموعه سخت و خسته کننده بود اینکه مدت طولانی گفتگو بکنی تا کاری صورت بپذیرد. هر چند انصافا دوستان انجمن های اسلامی شهر های مختلف سنگ تمام گذاشتند .در اینجا از همه بخوص برادرم حنیف و علی نیکو نسبتی باید قدر دانی کنم که لحظه به لحظه با من بودند وتا احساس تنهایی نکنم .سازمان ادوار نیز هم نفس با ما از بچه دفاع کرد و نیز عزیز بزرگوارم اقا رضای تاجیک نیز در ارائه تحلیلها کمک شایانی کرد از همه تشکر میکنم حتی محمد هاشمی که در مسافرت بود و به سختی خود را به تهران رساند هر چند بهاره و امین و سعید همچنان در بند هستند و من چشم انتظار ازادی انها و تمامی زندانیان سیاسی و عقیدتی .

به هر حال این روزها با هزار دل واپسی از دانشگاه پلی تکنیک تا بازداشت عباس همگی روزهای سختی را رغم زد

و مصدق که در همین روزها پر گشود تا دموکراسی ملی در ایران یتیم بماند (مطلبی در این مورد نوشته ام که میتوانید در روز و سایت نیروهای ملی و مذهبی ایران مطالعه بفرمایید).

شنیده ام مصاحبه اخرم در تلویزیون صدای امریکامجری محترم برنامه که فرهنگ شهادت و مذهب ملت ایران تعارض جدی داشته و سلطنت را غایت ارزوی ایرانیان میداند تحکیم وحدت را تحکیم حوزه و دانشگاه خوانده اند تا شاید شریعتی و جلال را راه حل برون رفت از نظام فعلی معرفی کنند و ...

خبر کوتاه و ساده بود نمی دانم اولین بار چه کسی خبر را به من رسانید باقری ،محمودی یا...

درد اور است که دانشجو ودانشگاه توسط نگاه دولتی از یکدیگر جدا میگردند .انقدر این قضیه ذهنم را مشغول کرده بود که متوجه نشدم در جلسه شورای تهران چه گذشت .

سالگرد احمد بورقانی بود ،جا دارد از او نیز یاد کنم برای انسانی که عارفی بود در وادی روزنامه نگاری و سیاست .

در مراسمش شرکت کردم تقریبا همه بودند و چند جای خالی .

نامه اقای کروبی به فیروز ابادی نقل همه گفتگوهای خصوصی سیاست مداران بود . شنیدم یکی گفت خاتمی حاضر نبود حتی در انتقاد به یک بسیجی صدایش را بالا ببرد حالا همین اقای کروبی که حکم حکومتی را بروی میز کوبید این گونه قلم فرسایی میکند .به انها نگاه کردم وجمله خاصی را نگفتم .فضای سیاسی ایران به شدت میل به پراگماتیسم دارد.

همگی دوستان شورای مرکزی در ایستادن بر سر تحکیم اتفاق نظر دارند .

با یکی از اعضای قدیمی دفتر تحکیم تلفنی صحبت کردم نظرات مهم و جالبی داشت که بعد از پایان این کشمکش ها منتشر میکنم نتیجه کل شورای مرکزی نیز متاسفانه فعلا قابل انتشار نیست تا بعد ببینم چه خواهد شد.

وزارت علوم به دنبال ان است تا با حذف دفتر تحکیم وحدت راه را برای انتخابات باز کند در واقع پروژه دولتی کردن انجمن ها با شدت در حال پیگیری است .حذف دفتر تحکیم نه حذف یک منتقد بلکه حذف اندیشه ای است که انحصار دولتی را نمیپذیرد و سودای جامعه مدنی را دارد.

یک مصاحبه کوچک نیز در این مورد با صدای امریکا داشتم کوتاه و خلاصه بود .

با توجه به اینکه رسیدگی به این امور در حیطه کمیته انظباطی نیست و با توجه به جمع اوری طومار (که به من نشان ندادند)باید به دادگاه انقلاب بروم خدا به خیر کند چرا که موارد ذکر شده در ایین نامه دانشجویی نیامده است

گفتند بازرگان گفت اخرینی بوده که به قانون احترام گذاشته و گروهی جلوی برگزاری یک مراسم ساده در یادبودش را گرفتند

به انتظار می نشینم .

لاله زار کاش میتونستیم تا ابد با تو بمونیم.